Onder 4.2 Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2018

Onderdeel 1 richt zich tegen de door het hof aangelegde maatstaf ter beoordeling van de vraag of sprake is van een ‘duidelijk grensoverschrijdend belang’. Naar het oordeel van het hof kan het economisch belang van de overeenkomst op zichzelf genomen reeds meebrengen dat sprake is van een ‘duidelijk grensoverschrijdend belang’. Het hof oordeelt in rov. 33. dat voor de vaststelling van het vereiste economische belang van de overeenkomst een aanwijzing kan worden ontleend aan de drempelwaarde genoemd in Richtlijn 2014/23/EU. De omzet van circa € 100 miljoen die naar verwachting met de onderhavige overeenkomst behaald kan worden, is naar het oordeel van het hof zo substantieel dat een reële mogelijkheid bestaat dat ondernemingen uit andere lidstaten bij een passende mate van openbaarheid belangstelling zouden hebben getoond. Een reële mogelijkheid van buitenlandse belangstelling is voldoende om een duidelijk grensoverschrijdend belang aan te nemen. Met dit oordeel heeft het hof blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, aldus subonderdeel 1a . Blijkens de rechtspraak van het HvJ EU dient de vraag of sprake is van een duidelijk grensoverschrijdend belang te worden beoordeeld aan de hand van alle relevante factoren, dat wil zeggen zowel het economische belang van de geplande overeenkomst als de plaats van uitvoering en de technische kenmerken daarvan. Eén van deze factoren kan derhalve niet op zichzelf reeds maken dat sprake is van een ‘duidelijk grensoverschrijdend belang’. Zij dienen in samenhang te worden beschouwd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03a67bbb0feca811fe4f2f06491af5e129a11f7d25ce8db0711f590738e6c70f | shasum -a 256