Onder 3.7. Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2018

Subonderdeel 1.2.2 treft geen doel. Nieuwe stellingen en verweren zijn in het verwijzingsgeding niet toegelaten, maar enige uitwerking van tijdig voorafgaand aan het cassatiegeding ingenomen stellingen en gevoerde verweren is toegelaten. De Gemeente had bij memorie van antwoord onder 17 aangevoerd dat zij bij de nakoming van haar contractuele plichten diende te blijven binnen haar wettelijke mogelijkheden. Dat verweer heeft zij na verwijzing uitgewerkt met onder meer een beroep op het verbod van détournement de pouvoir. In het licht van de wijze waarop het debat zich heeft ontwikkeld, dunkt mij dat een toegelaten uitwerking. Voorafgaand aan het (eerste) cassatiegeding had Het Grootslag haar stelling dat de Gemeente een nieuw bestemmingsplan had moeten opstellen, slechts zeer summier toegelicht. Het is alleszins begrijpelijk dat de Gemeente in reactie daarop eveneens summier is geweest. Bij memorie na verwijzing heeft Het Grootslag de bedoelde stelling nader uitgewerkt. Daarop heeft ook de Gemeente aan haar verweer een nadere uitwerking gegeven. Die uitwerking was mijns inziens toelaatbaar. Ik meen dat niet ieder beroep op een beginsel van behoorlijk bestuur een toelaatbare uitwerking zou zijn geweest van het verweer van de Gemeente dat zij binnen haar wettelijke mogelijkheden diende te blijven. Juist echter een beroep op het verbod van détournement de pouvoir is geen wezenlijke uitbreiding van dat verweer: een gebruik van wettelijke mogelijkheden mét détournement de pouvoir blijft immers welbeschouwd niet binnen die wettelijke mogelijkheden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/46d14e67ddc7355267cc143af7311556c56ed89d10a0db2ceab9922cc6eb3de2 | shasum -a 256