Onder 5.24 Parket bij de Hoge Raad 23 augustus 2018

Ik zie geen reden om voor cash flow hedges nauwer of minder nauw aan te sluiten bij IFRS/IAS dan voor fair value hedges . Bij effectieve cash flow hedges staat weliswaar geen rechtstreeks uitdovende waardebeweging van de variabel rentende lening tegenover de waardebeweging van de IRS, maar zoals bleek, is het waardeverlies op een afdekkende IRS definitief noch reëel. Als cash flow hedges fiscaal op een vergelijkbare IFRS/IAS-achtige manier worden verwerkt als fair value hedges , dus zoals in het cacaobonenarrest (zie 5.9), moeten winsten en verliezen op het effectieve deel van de hedge worden geparkeerd, mits (i) de hedging voldoet aan de criteria van uw cacaobonenarrest en (ii) zich hoogstwaarschijnlijk toekomstige kasstroomwijzigingen voordoen met invloed op de W/V-rekening (rentemutaties bij een variabele rente). Voor de hand ligt dan om de combinatie van de leenschuld en de cash flow hedge (als de hedge voldoende effectief is) te zien als vastrentende schuld en die te behandelen volgens de daarvoor door u ontwikkelde waarderingsregels zoals weergegeven in onderdeel 4 hierboven en samengevat in onderdeel 4.7. Steun voor die benadering biedt uw in 4.6 geciteerde arrest HR BNB 2012/93, waaruit volgt dat ook een verplichting die niet expliciet een rentebeding omvat, maar strekt tot betaling van een bedrag na afloop van de looptijd dat bepaald is met inachtneming van rente, fiscaal als rentedragende schuld wordt behandeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f8d4aa8542003f684753064726d58d7c93a368576482546690dc4194a943df4 | shasum -a 256