Onder 4.4. Parket bij de Hoge Raad 6 februari 2018

In het onderhavige geval heeft het hof geoordeeld dat de rechter in eerste aanleg “ten aanzien van de bewijsmotivering en de vindplaatsen van het bewijs op de juiste gronden heeft geoordeeld en op de juiste wijze heeft beslist. Daarom dient het vonnis waarvan beroep met overneming van die gronden te worden bevestigd, (…).” Vervolgens kom te hof echter met een ‘eigen’ bewezenverklaring, wat – dat geef ik de steller van het middel toe - het zicht op de precieze bedoeling van het hof vertroebelt. Anders dan de steller van het middel lijkt echter mij dat deze overweging in samenhang met de verdere processuele afwikkeling van de zaak door het hof moet worden beschouwd. Daaruit blijkt niet dat het hof alle beslissingen als bedoeld in art. 358 Sv bevestigt, maar dat het de gronden, te weten de bewijsmotivering, daaronder begrepen de bewijsmiddelen, van de rechtbank (deels) overneemt en bovendien aanvult. In ’s hofs overweging, inhoudende“[g]ezien het vorenstaande zal het vonnis waarvan beroep op deze onderdelen worden vernietigd en zal in zoverre opnieuw worden rechtgedaan” ligt mijn inziens vervolgens besloten dat het hof een aantal beslissingen van de rechtbank in de zin van art. 358 jo. 348 en 350 Sv heeft vernietigd, voor zover het de beslissingen betreft die het hof zelf in zijn arrest heeft ‘overgedaan’. Voor zover het hof overweegt dat de rechtbank “(…) op de juiste wijze heeft beslist” moet dat gezien het voorgaande als een kennelijke misslag worden aangemerkt. Voor zover de steller van het middel heeft willen betogen dat het hof in strijd met de wet op de bewezenverklaring op andere gronden heeft doen steunen dan de rechtbank, omdat het, anders dan de rechtbank, niet heeft bewezenverklaard dat de werkgeversverklaringen door een onbevoegd persoon zijn getekend, faalt het eveneens. Allereerst omdat, zoals ik hiervoor aangaf, het er voor moet worden gehouden dat het hof met vernietiging van het vonnis van de rechtbank in zoverre, tot een andere bewezenverklaring is gekomen en voorts omdat het hof de gronden als opgenomen in het vonnis ook gedeeltelijk kan overnemen en deze ook kan aanvullen. De operatie van het hof valt als blijvend binnen de begrenzing van deze strafprocessuele instrumenten op te vatten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10e45f9c311d57caef9e65d386315c72e3e5c139dee864f114e24c61644c1c83 | shasum -a 256