Citaat | Parket bij de Hoge Raad 6 februari 2018

Onder 7.5. Parket bij de Hoge Raad 6 februari 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 6 februari 2018, ECLI:NL:PHR:2018:90.

Het lijkt mij inderdaad zo te zijn dat het hof voor de bewezenverklaring van opzet een verkeerde maatstaf heeft toegepast door te overwegen dat “[o]p het moment dat verdachte de werkgeversverklaring bij de ondertekende hypotheekofferte voegde had hij niet alleen kunnen maar ook moeten zien dat de verklaringen onjuist waren ingevuld. Door toch de werkgeversverklaringen bij de offerte te voegen heeft verdachte naar het oordeel van het hof met opzet gebruik gemaakt van een valselijk opgemaakt geschrift.” De daarin vervatte maatstaf ‘kunnen maar ook moeten zien’ past, zoals het middel terecht betoogt, bij een culpoos delict. Ook uit de (deels) door het hof bevestigde (promis)bewijsvoering van de rechtbank kan niet zonder meer volgen dat de verdachte opzettelijk gebruik heeft gemaakt van de bedoelde werkgeversverklaringen, mede gelet op hetgeen in hoger beroep is aangevoerd. Gezien het voorgaande heeft het hof de verkeerde maatstaf toegepast, althans is zijn oordeel onbegrijpelijk. De klacht daarover slaagt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/10e45f9c311d57caef9e65d386315c72e3e5c139dee864f114e24c61644c1c83. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 10e45f9c311d57caef9e65d386315c72e3e5c139dee864f114e24c61644c1c83, en de alinea staat in dat document op bytes 31451 tot 32620.