Onder 6.22. Parket bij de Hoge Raad 4 september 2018

De tweede onder punt 6.3 genoemde vraag is of van opzet op “beïnvloeden” kan worden gesproken als de verdachte de getuige niet heeft willen bewegen anders te verklaren dan deze oorspronkelijk van plan was. Deze vraag behoeft enige herformulering. Als de getuige oorspronkelijk van plan was om een meinedige verklaring af te leggen, tast een poging hem op andere gedachten te brengen de vrijheid van de getuige om naar waarheid te verklaren niet aan (hiervoor, onder 6.11 en 6.12). Van opzet op “beïnvloeding” is dan evenmin sprake. De vraag waarom het gaat is of van opzet op “beïnvloeden” kan worden gesproken als de verdachte de getuige niet heeft willen bewegen anders te verklaren dan volgens de getuige zelf de waarheid is. Als de uitlatingen van de verdachte er kennelijk niet toe strekken om de getuige anders te doen verklaren in de hiervoor aangegeven zin, is van “beïnvloeding” geen sprake en evenmin van opzet daarop. Anders wordt het als de objectieve strekking van de uitlatingen en de subjectieve beleving van de verdachte daarvan uiteenlopen. Dat doet zich voor als de verdachte zich vergist in wat de getuige voor de waarheid houdt. Stel bijvoorbeeld dat de loodgieter in het onder 6.20 gegeven voorbeeld niet werkelijk een partij wapens onder het aanrecht had gevonden, maar die vondst uit zijn duim zoog om interessant te doen. De druk die de baas op de loodgieter uitoefende, strekte in dat geval wel tot het afleggen van een verklaring die volgens de getuige zelf onwaar was. Het opzet daarop ontbreekt dan echter bij de verdachte.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f7ad98da4b3061f4e3754f647a22bd14ab131b9fa0ae6ffe2b873e5e36c0a2c7 | shasum -a 256