Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 augustus 2018

Onder 2.5 Parket bij de Hoge Raad 10 augustus 2018

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 augustus 2018, ECLI:NL:PHR:2018:917.

Voor een machtiging tot voortgezet verblijf vereist de Wet Bopz een stoornis van de geestvermogens die de betrokken patiënt gevaar doet veroorzaken, welk gevaar niet kan worden afgewend door tussenkomst van personen of instellingen buiten een psychiatrisch ziekenhuis (art. 15 lid 2 Wet Bopz in verbinding met de artikelen 1 en 2 Wet Bopz). De enkele constatering dat een persoon aan een psychische ziekte lijdt is niet voldoende om te kunnen spreken van een ‘stoornis van de geestvermogens’. De ‘geestvermogens’, bedoeld in art. 1 lid 1 Wet Bopz zijn in de parlementaire geschiedenis omschreven als: “de vermogens tot denken, voelen, willen, oordelen en doelgericht handelen”. Zij worden bepaald door biologische, psychische en sociale factoren. Van een ‘ziekelijke stoornis’ van deze geestvermogens is sprake zodra deze tijdelijk of blijvend gestoord raken. Het vaststellen van een ziekelijke stoornis van de geestvermogens vergt een medisch onderzoek door een deskundige (psychiater). De eis van psychiatrisch onderzoek wordt zowel in de Wet Bopz als in de rechtspraak van het EHRM over de toepassing van art. 5, lid 1 onder e, EVRM gesteld.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/82bdccddcc3ba0ebd5f9ddf042ed485dacd7301b1de12d1aaa8b2b3fc60d3b4d. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 82bdccddcc3ba0ebd5f9ddf042ed485dacd7301b1de12d1aaa8b2b3fc60d3b4d, en de alinea staat in dat document op bytes 16769 tot 18135.