Onder 6.4 Parket bij de Hoge Raad 3 september 2018

In een soortgelijke zaak [zie 6.1; PJW] stelt Aksoy dat hij zich niet kan vinden in het oordeel van Rechtbank Zeeland-West-Brabant om de in lidstaten opgekomen verliezen pro rato te verrekenen met zowel de in als buiten de lidstaten opgekomen winsten. Daarvoor, stelt hij, bestaat geen juridische basis. De kansspelbelasting is immers een tijdvakbelasting waarbij op maandelijkse basis over positieve resultaten wordt geheven en de Rechtbank brengt slechts het redelijkheidsprincipe ten tonele. Dat oordeel van die Rechtbank is inderdaad wat mager. Aksoy vind ik echter met zijn oordeel ook wat te kort door de bocht gaan. Hij stelt dat de nationale wetgeving niet voorziet in een andere methode voor verrekening van verliezen dan verliesverrekening naar het saldobedrag, hetgeen, conform de door de Rechtbank gehanteerde methode in de onderhavige zaak erop neerkomt dat in de EU opgekomen verliezen eerst volledig dienen te worden verrekend met de in de EU opgekomen winsten, waarbij de Rechtbank oordeelt dat het Unierecht niet wordt geschonden zolang geen positief resultaat wordt bereikt in de zin van artikel 3, lid 1, onderdeel c, Wet KSB. Dat positieve resultaat wordt naar het oordeel van de Rechtbank niet bereikt zolang de in de EU opgekomen verliezen dat resultaat kunnen mitigeren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5bb36acc5f43cee928800f36d2352e127bf42b5302d9b877f88ed5cb73cbba7e | shasum -a 256