Citaat | Parket bij de Hoge Raad 1 november 2019

Onder 2.2 Parket bij de Hoge Raad 1 november 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 1 november 2019, ECLI:NL:PHR:2019:1113.

Voordat ik tot bespreking van het cassatiemiddel overga, stel ik het volgende voorop. In deze zaak staat de vraag centraal of een uiterste wilsbeschikking kan worden aangetast op de grond dat de erflater/testateur niet in staat was zijn wil te bepalen vanwege zijn verstandelijke beperking. Uitgangspunt in het erfrecht is de testeervrijheid. Deze testeervrijheid geldt ook voor mensen met een verstandelijke beperking. Ook zij die wegens hun lichamelijke of geestelijke toestand onder curatele zijn gesteld en daarom in beginsel handelingsonbekwaam zijn, kunnen een testament maken, namelijk met toestemming van de kantonrechter (art. 4:55 lid 2 BW). Wel is voor het maken van een testament, zoals voor iedere rechtshandeling , vereist dat de testateur in staat is zijn wil te bepalen. Als blijkt dat de testateur daartoe niet in staat was, dan is de uiterste wilsbeschikking nietig, nu het gaat om een eenzijdige ongerichte rechtshandeling (art. 4:42 lid 2 jo. 3:34 lid 2 BW). Om die reden moet de notaris bij het opstellen van het testament bedacht zijn op signalen dat de testateur niet (langer) in staat is zijn wil te bepalen, zoals de aanwezigheid van de ziekte van Alzheimer.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/a2cf1dcf430c42b88b3fd0b03e772621ee18bc23bb737359c3c6cef7cdc06b47. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt a2cf1dcf430c42b88b3fd0b03e772621ee18bc23bb737359c3c6cef7cdc06b47, en de alinea staat in dat document op bytes 15367 tot 16882.