Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 december 2019

Alinea 55 Parket bij de Hoge Raad 10 december 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 december 2019, ECLI:NL:PHR:2019:1285.

16. Dat bijkomend oogmerk is veel besproken geweest tijdens de behandeling van het wetsvoorstel. Geconfronteerd met de schets van een situatie waarin de belager obsessief verliefd is op zijn slachtoffer en enkel in de nabijheid van het slachtoffer wil zijn, gaf de indiener van het wetsvoorstel Dittrich aan dat het bijkomend oogmerk kan worden beoordeeld aan de hand van hetgeen objectief gezien kan worden afgeleid uit de gedragingen. Tegelijkertijd moet er ook enige mate van kenbaarheid zijn bij de verdachte (de belager) dat zijn handelingen door de ander niet worden gewild. Vervolgens licht hij toe ervan uit te gaan dat rechters, oordelend over dit soort zaken, de oogmerk-jurisprudentie hier zullen toepassen. In dat opzicht noemt Dittrich de bepaling “ een vreemde eend in de bijt ”. Geconfronteerd met de vraag of de toevoeging van het oogmerkvereiste bewijsrechtelijk niet eerder een bemoeilijkend effect heeft, dan dat zij materieel iets aan de delictsomschrijving toevoegt, stelde hij dat het idee nu juist was de bepaling een niet al te groot bereik te geven door middel van de toevoeging van het oogmerk om “ de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer wat in [te perken] ”.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ee8ffe4538ada7b919b52dae946945397d7bca05fcd5b6741d19f970bcce48a7. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ee8ffe4538ada7b919b52dae946945397d7bca05fcd5b6741d19f970bcce48a7, en de alinea staat in dat document op bytes 30635 tot 32038.