Citaat | Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2019

Alinea 93 Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2019, ECLI:NL:PHR:2019:153.

23. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat opsporingsambtenaren of officieren van justitie die in het belang van het opsporingsonderzoek de beschikking willen krijgen over gegevens die bij derden beschikbaar zijn de bevoegdheden als opgenomen in het wetsvoorstel dienen aan te wenden. Dit ligt alleen anders voor zover het gegevens betreft die niet onder de reikwijdte van de Wbp vallen. Het staat opsporingsambtenaren niet vrij om derden te vragen in het belang van het opsporingsonderzoek op vrijwillige basis mee te werken aan het verstrekken van gegevens. In dat verband is er – evenals in het rapport van de Commissie-Mevis aan de orde kwam – op gewezen dat van een burger geen uitgebreide kennis kan worden verwacht van het juiste beoordelingskader om een dergelijk verzoek te kunnen beoordelen. De Hoge Raad heeft – mede onder verwijzing naar de hiervoor besproken wetsgeschiedenis – geoordeeld dat de opsporingsambtenaar of de officier van justitie niet mag vragen om op vrijwillige basis mee te werken aan de verstrekking van camerabeelden. In een later arrest voegde de Hoge Raad hieraan toe dat ingeval vrijwillig, uit eigen beweging, gegevens worden verstrekt aan de politie (dus zonder verzoek daartoe) geen vordering als bedoeld in art. 126nd Sv is vereist.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/bbb207c4920763a29541f0e46fbb15377a02e86ce4032f24dff23b8b71ef9f9b. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt bbb207c4920763a29541f0e46fbb15377a02e86ce4032f24dff23b8b71ef9f9b, en de alinea staat in dat document op bytes 37418 tot 38962.