Onder 3.15. Parket bij de Hoge Raad 15 februari 2019

In de procesinleiding onder 3.9 richt de steller van het middel zich specifiek tegen de overweging van het hof dat volgens de eigen stellingen van [eiseres] het door [C] uit te voeren ‘waarheidstraject’ nodig werd geacht in verband met de door [A] gepretendeerde vorderingen die waren ingesteld bij de rechtbank Gelderland en het daartegen door [B] gevoerde verweer. Volgens de klacht is dat op zichzelf juist, maar is de gedachtegang van het hof niettemin onbegrijpelijk in het licht van hetgeen door [eiseres] is aangevoerd omtrent hetgeen nadien is besloten, althans hetgeen zij nadien mocht vertrouwen. Vervolgens verwijst de klacht naar een selectie van de citaten zoals in de procesinleiding onder 3.8 vermeld, namelijk de citaten onder de kopjes ‘Partijen bij de bindend advies procedure’ en ‘Niet slechts waarheidsvindingstraject’. Dit blijkt ruim zes pagina’s van de procesinleiding te betreffen. Ik meen dat het geen betoog behoeft dat aldus voor deze klacht hetzelfde geldt als voor de klacht die ik hiervoor onder 3.14 besprak. Volledigheidshalve nog: het hof heeft zich niet beperkt tot de aanleiding voor het ‘waarheidstraject’ zoals in het najaar van 2014 gestart, maar heeft ook besproken wat vervolgens in december 2014 en in het voorjaar van 2015 tussen partijen heeft plaatsgevonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2918e4308a31aecebf12dcff4c1bfe2ffa48f65e84117b8e0081df6668efd6c5 | shasum -a 256