Citaat | Parket bij de Hoge Raad 15 januari 2019

Alinea 48 Parket bij de Hoge Raad 15 januari 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 15 januari 2019, ECLI:NL:PHR:2019:16.

11. Ik keer terug naar de onderhavige zaak en de bewijsvoering. Allereerst zij opgemerkt dat door de verdediging noch in eerste aanleg, noch in hoger beroep is aangevoerd dat de aangeefster niet als levensgezel van de verdachte kan worden aangemerkt. Dit kan verklaren waarom in het bevestigde vonnis en in het bestreden arrest daaromtrent geen expliciete overweging is gewijd. Over de verhouding tussen de verdachte en de aangeefster is in de gebezigde bewijsmiddelen slechts één zinnetje te ontdekken, en wel in de aangifte van de aangeefster: “In oktober 2012 heb ik een relatie gekregen met [verdachte] .” Wat de aard van die relatie was, hoe die relatie er uitzag, is onduidelijk (gebleven). Zelfs of die relatie (als die er ooit was) ten tijde van de tenlastegelegde en bewezenverklaarde periode (30 mei tot en met 12 juni 2014) nog bestond, is niet zeker. Helder is in het licht van de hierboven aangehaalde rechtspraak echter wel dat deze enkele verklaring van de aangeefster onvoldoende is voor het bewijs van “levensgezel”. Deze verklaring houdt immers onvoldoende in omtrent de aard en hechtheid van de betrekking tussen de verdachte en de aangeefster.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/dff0b896c736b1312fa6895bc5bfaaba4d07eb9f8e7032ff10fd178d0152d928. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt dff0b896c736b1312fa6895bc5bfaaba4d07eb9f8e7032ff10fd178d0152d928, en de alinea staat in dat document op bytes 21294 tot 22545.