Onder 2.3 Parket bij de Hoge Raad 25 januari 2019

Deze klacht is tevergeefs voorgesteld gelet op de door Uw Raad ontwikkelde vaste rechtspraak inzake rechterswisselingen. Ik heb daar beschouwingen aan gewijd in mijn conclusies voor de arresten X/Zosta Beheer en X/Holland Schering , waarop door Uw Raad (in het eerste geval met toepassing van art. 81 RO) conform dit stelsel is beslist in die zaken . Ik verwijs kortheidshalve naar die uiteenzettingen (in beide conclusies in 2.3 - 2.7), zonder deze hier integraal te herhalen; ik heb daar nu niets aan toe te voegen. Heel kort samengevat zijn de voor onze zaak van belang zijnde regels zo. In principe hoort een beslissing die mede steunt op een voorafgaande mondelinge behandeling te worden genomen door de rechters die die behandeling hebben gedaan om te waarborgen dat het verhandelde ter zitting echt wordt meegenomen bij die beslissing. Praktisch is dat niet altijd mogelijk en bij een wisseling van rechters tussen mondelinge behandeling en de daarop volgende uitspraak moet die wisseling aan partijen worden gemeld, wat voor hen aanleiding kan zijn om een nieuwe mondelinge behandeling te vragen, die alleen onder bepaalde omstandigheden gemotiveerd kan worden geweigerd in het belang van een voortvarende procesvoering. Die meldplicht van een rechterswisseling vervalt na de eerste uitspraak die op een mondelinge behandeling volgt. Dan wordt het initiatief om daarover inlichtingen te krijgen aan partijen gelaten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cc76a035f155190755117279c6decdebc8f3078569f5bae5b4ff63b7da803f66 | shasum -a 256