Onder 4.7. Parket bij de Hoge Raad 9 april 2019

Ik ben dan ook van oordeel dat de verwerping van het ontvankelijkheidsverweer niet onbegrijpelijk is en toereikend is gemotiveerd. De opmerkingen van het hof over de toepassing van een belangenafweging kunnen daarbij worden beschouwd als een overweging ten overvloede, waarop de beslissing over de ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie niet berust. De vraag naar een eventuele belangenafweging komt immers pas in beeld indien geoordeeld zou worden dat er sprake is van een akte waaruit niet kan worden afgeleid dat hoger beroep is ingesteld. Zoals hiervoor is gebleken en zoals het hof ook heeft vastgesteld, doet die situatie zich hier niet voor. Overigens komt hetgeen het hof overweegt mij in de kern wel juist voor: het in alle gevallen vastpinnen van – ook – de officier van justitie aan de letterlijke tekst van een document zoals de appelakte, ook als die tekst een duidelijke vergissing bevat, kan tot formalistische uitwassen leiden, die voor de samenleving, waaronder de slachtoffers van delicten, onverteerbaar zijn. Deze klacht faalt dan ook.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/acbf2cd8b91090d408ac037923f4bbed6e924431f75cd0488566ddca4352b2d5 | shasum -a 256