Citaat | Parket bij de Hoge Raad 5 april 2019

Onder 2.33 Parket bij de Hoge Raad 5 april 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 5 april 2019, ECLI:NL:PHR:2019:337.

Van Schaick, naar wie het subonderdeel ook verwijst, merkt op dat een vaststellingsovereenkomst naar haar aard ten minste een bestaand of sluimerend verschil van inzicht over een rechtsverhouding veronderstelt, welk verschil van inzicht zich tot een geschil dreigt te of zou kunnen ontwikkelen. Het moet het doel van de overeenkomst zijn om dat verschil van inzicht te beëindigen, of te voorkomen dat het tot wasdom komt. Ondanks de ruime beschrijving in art. 7:900 lid 1 BW blijft het dan ook zaak de vaststellingsovereenkomst te benaderen vanuit een geschil, en de onzekerheid in art. 7:900 lid 1 BW te denken als een voorportaal daarvan. Z.i. volstaat voor de kwalificatie van een overeenkomst als vaststellingsovereenkomst een subjectieve onzekerheid. De onzekerheid kan z.i. zowel een feitelijk als een juridisch karakter hebben. Zij kan betrekking hebben op de rechtsverhouding als zodanig, maar ook op een detail van een rechtsverhouding waarover voor het overige geen meningsverschil bestaat, zoals over de vraag of een schuld opeisbaar is respectievelijk of daarover wettelijke rente verschuldigd is .

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b3d29c8ad4735c97e7d05c1514e75dcdba207566ce3e8afdb70ea92ac2d4e17f. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b3d29c8ad4735c97e7d05c1514e75dcdba207566ce3e8afdb70ea92ac2d4e17f, en de alinea staat in dat document op bytes 45004 tot 46192.