Onder 3.11 Parket bij de Hoge Raad 1 maart 2019

Het uitvoeren van een persoonsgericht onderzoek is bij uitstek een voorbeeld van een niet-wettelijke taak van de accountant, waarin de belangen van (een) derde(n) in het geding zijn en waarbij de accountant jegens die derde(n) een zorgplicht heeft. In de NBA-handreiking 1112 Persoonsgerichte onderzoeken van 6 maart 2010 (hierna: de Handreiking) wordt een persoonsgericht onderzoek omschreven als een onderzoek naar “het functioneren, handelen of nalaten van handelen van een (rechts)persoon, voor de uitvoering waarvan werkzaamheden met een verifiërend karakter worden verricht, onder andere bestaande uit het verzamelen en analyseren van al dan niet financiële gegevens en het rapporteren van uitkomsten.” Dat de accountant bij het uitvoeren van een persoonsgericht onderzoek een zorgplicht jegens derden heeft, volgt uit de omstandigheid dat te verwachten is dat in het maatschappelijk verkeer veel waarde aan het door de accountant uitgevoerde onderzoek zal worden toegekend, bijvoorbeeld in een gerechtelijke procedure, én dat voorzienbaar is dat degene naar wie het onderzoek wordt uitgevoerd schade zal leiden indien de rapportage onjuistheden bevat (vergelijk de toets van Van den Akker onder 3.6). Een onzorgvuldig uitgevoerd onderzoek of een onderzoek dat berust op een onjuiste feitelijke grondslag kan immers tot aanzienlijke schade voor betrokkene leiden. Dat betekent dat de accountant bij het uitvoeren van een persoonsgericht onderzoek extra zorgvuldig moet zijn, in het bijzonder ook ten opzichte van degene op wie het onderzoek is gericht. Zie in deze zin ook Harmsen en Vytopil:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae431d2c10ca8316ce4c63f48f06cdabc1d422aba1a339c7fccdf75387da81b0 | shasum -a 256