Alinea 77 Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2019

12. Ten aanzien van [getuige 1] heeft het hof erop gewezen dat uit het relaas van verbalisanten over hetgeen zij heeft verklaard (bewijsmiddel 3) volgt dat ook zij te maken heeft gehad met handtastelijkheden gepleegd door haar werkgever, de verdachte, op diens bedrijf en dat zij voorts heeft verklaard dat de verdachte dat bij alle vrouwen deed. Het hof heeft verder gewezen op de verklaring van [getuige 2] (bewijsmiddel 4) dat hij getuige is geweest van aanrakingen van de aangeefster tegen haar zin door de verdachte. Deze aanrakingen hebben volgens [getuige 2] bij de aangeefster thuis plaatsgevonden. Het hof wijst erop dat [getuige 2] zowel heeft verklaard over een verjaardagsfeest van de aangeefster waarbij de verdachte haar aanraakte, zij zich terugtrok, zij zich er duidelijk niet prettig bij voelde en de verdachte erg opdringerig was in haar richting (naar het hof uit de bewijsmiddelen heeft afgeleid: in 2008/2009) als over een ander moment waarop de verdachte haar taille en schouders aanraakte terwijl zij duidelijk aangaf daar niet blij mee te zijn, zij zei dat zij dat niet wilde en zij zich omdraaide. Het hof heeft in dit verband overwogen dat [getuige 2] heeft gezien dat hij haar lichamelijk aanraakte terwijl zij dit duidelijk niet wilde en dit ook heeft uitgesproken. Het hof heeft kunnen oordelen dat deze verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] steun bieden aan de verklaringen van de aangeefster over de aanrakingen door de verdachte tegen haar wil. Naar het mij voorkomt is op dit punt geen sprake van een te ver verwijderd verband tussen enerzijds de verklaringen van de aangeefster en anderzijds de verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] . Wat betreft de verklaring van [getuige 1] wijs ik er daarbij op dat de gang van zaken bij de door haar beschreven incidenten een zekere gelijkenis vertoont met de door het hof bewezen verklaarde gang van zaken bij de spuitmachine, en dat zij verklaart dat de verdachte dit bij al die vrouwen deed; een verklaring die naar zijn strekking en naar het hof kennelijk heeft geoordeeld een ruimere periode bestrijkt. Aan dat verband doet wat de beide door [getuige 2] beschreven momenten niet af dat deze niet binnen de bewezen verklaarde periode vallen. Hierbij neem ik in aanmerking dat uit het bestreden arrest volgt dat de bewezenverklaring enkel niet mede betrekking heeft op die aanrakingen omdat het hof niet heeft kunnen vaststellen dat er ook bij die gelegenheden sprake was van een ten laste gelegde andere feitelijkheid als bedoeld in art. 246 Sr; van ‘onverhoeds’ handelen was naar ‘s hofs oordeel geen sprake. Dat laat onverlet dat het hof heeft vastgesteld dat die aanrakingen hebben plaatsgevonden en dat ook in zoverre sprake was van het door de verdachte tegen haar kenbare wil aanraken van het lichaam van de aangeefster.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/28c8a4e261972c360a36e62d142afb033b698fb1128e9b0cf6b53eed79a20a5e | shasum -a 256