Alinea 78 Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2019

13. Het hof heeft het steunbewijs voorts mede ontleend aan en kunnen ontlenen aan het als bewijsmiddel 5 gebezigde proces-verbaal van bevindingen betreffende een geluidsopname op een telefoon van een gesprek dat op 5 november 2012 zou hebben plaatsgevonden. Het hof heeft overwogen dat de verbalisant een geluidsopname van een gesprek tussen de aangeefster en verdachte heeft beluisterd waarin zij tegen hem zegt ‘dat het afgelopen moet zijn dat je steeds aan mij zit, ik wil dat gewoon niet hebben’ en dat de verdachte daarop heeft gezegd: ‘Ja, goed dan doen we dat’. Het hof heeft hieruit kennelijk en niet onbegrijpelijk afgeleid dat de verdachte in dit gesprek heeft erkend dat hij de aangeefster meerdere keren heeft aangeraakt terwijl zij dat niet wilde. In de bewijsoverweging heeft het hof voorts gerefereerd aan de verklaring van de verdachte waarin hij heeft erkend dat hij de aangeefster diverse malen heeft aangeraakt, maar dat zelf als ‘knuffelen’ heeft benoemd. Die als bewijsmiddel 6 gebezigde verklaring, afgelegd ter terechtzitting in eerste aanleg op 11 september 2015, houdt onder meer in dat tussen de verdachte en de aangeefster op haar verjaardag zes à zeven jaar eerder (BFK: in 2008/2009) ‘iets gebeurd’ is. De verdachte heeft voorts verklaard dat zij samen hebben ‘geknuffeld’, dat het kan zijn dat hij daarbij haar borsten heeft geraakt, dat haar houding tijdens het ‘knuffelen’ passief was en dat zij nooit uit zichzelf is begonnen hem te ‘knuffelen’. Ten slotte houdt die verklaring in dat de spuitmachine in het bedrijf van de verdachte in een aparte ruimte staat en door één persoon wordt bediend, waarbij andere werknemers geen zicht op de machine hebben. Het hof heeft kennelijk en niet onbegrijpelijk geoordeeld dat ook deze verklaring van de verdachte steun biedt aan de aangifte.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/28c8a4e261972c360a36e62d142afb033b698fb1128e9b0cf6b53eed79a20a5e | shasum -a 256