Citaat | Parket bij de Hoge Raad 16 april 2019

Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 16 april 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 16 april 2019, ECLI:NL:PHR:2019:387.

11. In cassatie moet als vaststaand worden aangenomen dat het onderzoek aan de HTC ‘smartphone’ van de verdachte een meer dan beperkte inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de verdachte heeft gemaakt en dat sprake is van een vormverzuim. Met het middel wordt geklaagd over de overweging van het hof dat ten aanzien van het door dat verzuim veroorzaakte nadeel “het belang van de verdachte dat er geen belastend bewijsmateriaal ten aanzien van strafbare feiten die door hem gepleegd zouden zijn wordt ontdekt, [niet] kan worden aangemerkt als een rechtens te respecteren belang en [niet] kan gelden als nadeel in de zin van artikel 359a lid 2 Sv”. Daarmee ligt in het oordeel van het hof besloten dat onder - kort gezegd – het belang van de verdachte dat het gepleegde feit niet wordt ontdekt ook moet worden verstaan het belang van de verdachte dat het met dat feit samenhangende belastende bewijsmateriaal niet wordt ontdekt. In beide gevallen is geen sprake van een rechtens te respecteren belang, zodat een eventuele schending van dit belang als gevolg van een vormverzuim niet een nadeel oplevert als bedoeld in art. 359a, tweede lid, Sv.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/8da77ecd0b17ec2b651a39673ea39016ea18ac82dca0c2523673062ff10cfa97. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 8da77ecd0b17ec2b651a39673ea39016ea18ac82dca0c2523673062ff10cfa97, en de alinea staat in dat document op bytes 23252 tot 24423.