Alinea 65 Parket bij de Hoge Raad 14 mei 2019

24. Van bedreiging met zware mishandeling in de zin van art. 285, eerste lid, Sr kan alleen sprake zijn indien de bedreiging van dien aard is en onder zodanige omstandigheden is geschied dat bij de bedreigde in redelijkheid de vrees kon ontstaan dat hij zwaar lichamelijk letsel zou kunnen oplopen. Het middel betoogt dat van die redelijke vrees in het onderhavige geval geen sprake kan zijn “eenvoudigweg omdat de aangever het zelf in de hand heeft of hij dit onheil over zich afroept.” Dat betoog komt mij om meer dan één reden onjuist voor. Ook als de verdachte heeft bedoeld dat de bedreigde de verwezenlijking van het misdrijf waarmee hij wordt bedreigd zelf in de hand had, is daarmee in de eerste plaats nog niet gezegd dat de bedreigde zulks ook wist of redelijkerwijs behoorde te weten. Een bedreiging die ter terechtzitting nader wordt toegelicht en aldaar in een nieuwe, ten tijde van het begaan van het feit voor de bedreigde niet kenbare, context wordt geplaatst, verliest daardoor uiteraard niet als het ware met terugwerkende kracht de potentie in redelijkheid vrees aan te jagen. Reeds omdat [betrokkene 3] het door de verdachte gestelde ‘conditionele karakter’ van het dreigement niet behoefde te begrijpen, is ’s hofs (motivering van de) verwerping van het verweer niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4844ec0002d684e93dfd317f925c53105d27335a336dd0adc0e358a44893a772 | shasum -a 256