Onder 4.7.29 Parket bij de Hoge Raad 10 mei 2019

Het gaat in gevallen zoals die van [eisers] niet om herstel van fysieke schade – fysieke herstelmaatregelen zijn niet goed denkbaar – maar om herstel van een vermogensbalans. Daarmee ontbreekt mijns inziens een belangrijke rechtvaardiging voor abstracte schadeberekening. De behoefte aan compensatie houdt in de eerste plaats verband met het aangetaste woongenot van de gedupeerden in de voorbije periode, in de tweede plaats met mogelijk blijvende kwetsbaarheid ook na herstel in combinatie met het risico van toekomstige bevingen. De eerste post is een reeds gerealiseerd nadeel en aan de behoefte tot compensatie kan worden tegemoet gekomen door vergoeding van gemist woongenot (zie daarvoor bij vraag 8 hieronder) en in bijzondere gevallen door vergoeding van immateriële schade (zie daarvoor bij vraag 9 hieronder). De andere twee punten betreffen on gerealiseerde waardedaling als gevolg van vrees bij potentiële kopers voor mogelijke toekomstige gebeurtenissen. Schade die zich al wél heeft gemanifesteerd, met name fysieke schade aan de woning, waardevermindering na herstel van fysieke schade, hogere hypothecaire rentelasten of zekerheidskosten door bankeisen na waardevermindering en lagere huuropbrengst bij verhuur als gevolg van aardbevingsrisico, en andere reeds vóór verkoop gerealiseerde schade door waardevermindering komt in beginsel wel voor vergoeding in aanmerking.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bfce172e4b5b95f4f9bae78c457da5744460ca6729b46b56eecdd068159ea1eb | shasum -a 256