Onder 4.7.35 Parket bij de Hoge Raad 10 mei 2019

Aangenomen wordt dat opvolgende verkrijgers bij verdere waardedaling na hun aankoop wel opnieuw vergoeding kunnen vorderen. Het hof Arnhem/Leeuwarden oordeelde in zijn boven (4.7.3-4.7.5) geciteerde arrest van 23 januari 2018 dat zulks geen dubbeltelling oplevert. Dat oordeel lijkt mij niet juist: als in de vergoeding van de eerste eigenaar de goede én kwade kansen zijn verdisconteerd, lijkt mij elk daarop terugkomen ofwel een dubbeltelling, ofwel een ondercompensatie, aangenomen dat ten tijde van de schatting alle beschikbare relevante informatie te goeder trouw aan de rechter is verstrekt door de partijen. In het boven geciteerde arrest [...] / [...] is dat resultaat niet onaanvaardbaar geacht. Er kan ook niet eenvoudig aan worden ontkomen. In de literatuur is wel bepleit om met het oog hierop alleen de op het moment van de rechterlijke uitspraak bestaande waardedaling te vergoeden, zonder rekening te houden met toekomstige ontwikkelingen. Zoals bleek, lijkt mij dat ongewenst omdat de partijen elkaar dan kunnen blijven bestoken. In het geval van [eisers] lijkt mij overigens ook die ‘bestaande’ waardedaling onlosmakelijk vast te zitten aan verwachte toekomstige bevingsontwikkelingen. Dat laatste kan wel een argument zijn om een opvolgende koper een vordering te ontzeggen: door een lagere aankoopprijs in verband met bevingsrisico is hij in wezen al bij voorbaat gecompenseerd en hij heeft de kans op toekomstige bevingen nu eenmaal aanvaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bfce172e4b5b95f4f9bae78c457da5744460ca6729b46b56eecdd068159ea1eb | shasum -a 256