Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 mei 2019

Onder 4.8.17 Parket bij de Hoge Raad 10 mei 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 mei 2019, ECLI:NL:PHR:2019:496.

Uitgaven komen dus slechts voor vergoeding in aanmerking voor zover gericht geweest op genotsverkrijging en slechts evenredig aan de mate waarin dat genot moet worden gemist. Niet ieder gemis aan genot leidt tot schade. Het moet iets voorstellen. Ergernis en frustratie zijn niet genoeg, en schadevergoeding zit er ook niet in als het gemiste genot gering is, of maar kort hoefde te worden gemist. Het vereiste van verband tussen de vergeefs gemaakte kosten en gemist genot moet mijns inziens strikt gehandhaafd worden, anders kan vergoeding van vergeefs gemaakte kosten neerkomen op smartengeld buiten de in art. 6:106 BW limitatief genoemde gevallen. U benadrukte denkelijk niet voor niets dat ‘veel ergernis’ geen vermogensschade is.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/bfce172e4b5b95f4f9bae78c457da5744460ca6729b46b56eecdd068159ea1eb. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt bfce172e4b5b95f4f9bae78c457da5744460ca6729b46b56eecdd068159ea1eb, en de alinea staat in dat document op bytes 370970 tot 371851.