Onder 3.16 Parket bij de Hoge Raad 17 mei 2019

Zoals ook uit voetnoot 5 van de procesinleiding volgt, hield het verweer Van Boekel c.s. slechts in dat zij ten tijde van het opstellen van de inbrengverklaring niet beschikten over de ongecorrigeerde kolommenbalans. Ik veroorloof mij de opmerking dat dit verweer nauwelijks serieus was te nemen. De ongecorrigeerde kolommenbalans behoorde namelijk tot de stukken die door Van Boekel zelf zijn toegezonden aan de toenmalige advocaat van onder meer De Salaire Beheer naar aanleiding van door deze gestelde vragen. Alleszins begrijpelijk heeft het hof Van Boekel c.s. erop afgerekend dat zij niet hebben uitgelegd hoe de ongecorrigeerde kolommenbalans in het te hunner beschikking staande dossier terecht kan zijn gekomen, als waar zou zijn dat zij daarover ten tijde van het opmaken van de inbrengverklaring niet beschikten. Nu veronderstelt de klacht dat het hof in het aldus verworpen verweer nog een ánder, subsidiair verweer had moeten lezen, namelijk het verweer dat de Accountant, hoewel hij over de ongecorrigeerde kolommenbalans wél beschikte, deze niet heeft gezien, of daaraan niet zoveel aandacht heeft besteed dat hem het door het hof bedoelde verschil van ruim een ton is opgevallen. Ik meen dat niet onbegrijpelijk is dat het hof dit subsidiaire verweer in de stellingen van Boekel c.s. niet heeft gelezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f7403ca79314f80a61903875c793cae06037bdf6ff7d79f2acf0dfce58669573 | shasum -a 256