Onder 10.3. Parket bij de Hoge Raad 28 mei 2019

Anders dan de steller van het middel betoogt, getuigt het oordeel van het hof dat sprake is van voorbedachte raad niet van een onjuiste rechtsopvatting en is het evenmin onbegrijpelijk. Het hof heeft immers door vast te stellen dat de verdachte het slachtoffer opzettelijk van het leven heeft beroofd, onmiskenbaar tot uitdrukking gebracht dat de verdachte het besluit heeft genomen het slachtoffer van het leven te beroven en dat hij daadwerkelijk uitvoering aan dit besluit heeft gegeven. Het hof heeft daarbij niet slechts in aanmerking genomen dat de verdachte verschillende handelingen heeft verricht om beschikking te krijgen over de succinylcholine en dat hij een rol heeft gespeeld bij het afsluiten van diverse verzekeringen op naam van het slachtoffer, maar ook dat de verdachte injectiespuiten voorhanden heeft gehad en dat door zijn toedoen zeer kort na het sluiten van de verzekeringen wijzigingen in de polissen hebben plaatsgevonden waardoor zijn moeder de begunstigde daarvan werd. In deze overwegingen van het hof ligt dus besloten dat de verdachte gedurende een langere periode heeft gehandeld volgens een vooropgezet plan en onmiskenbare voorbereidingshandelingen ter uitvoering daarvan heeft verricht. Wanneer de verdachte exact het moment gekomen achtte om uitvoering te geven aan zijn vooropgezette plan, is daarbij niet relevant. Het oordeel van het hof dat van enige ogenblikkelijke gemoedsopwelling waarin de verdachte zou hebben gehandeld of andere contra-indicaties die aan het aannemen van voorbedachte raad in de weg staan, niet is gebleken, is evenmin onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a36020b8b2b90ce36207c37fac2760020168a1a2b8c5b552032bf11793b910d | shasum -a 256