Onder 14.9. Parket bij de Hoge Raad 28 mei 2019

Ik stel voorop dat in cassatie niet kan worden onderzocht of de juiste en de meest passende straf is opgelegd en ook evenmin of de straf beantwoordt aan alle daarvoor in aanmerking komende factoren, zoals de ernst van het feit of de persoon van de verdachte. De feitenrechter is vrij in de keuze van de straf en in de waardering van de factoren die hij daarbij van belang acht. Zolang de feitenrechter dus binnen de door de wet aan de straf en maatregel gestelde grenzen blijft, is de strafoplegging in cassatie in de regel niet aantastbaar. Mede gelet op deze ruime straftoemetingsvrijheid van de feitenrechter, is de oplegging van de levenslange gevangenisstraf – ook in het licht van het verweer van de verdediging dat ‘de leeftijd van de verdachte natuurlijk een rol speelt, omdat hij een jonge man is’ (zie pleitnota nr. 3, p. 10) – niet onbegrijpelijk. Het hof heeft met zijn oordeel dat gelet op de ernst van de beide levensdelicten, de geraffineerde en gewetenloze wijze waarop de verdachte heeft gehandeld, en de omstandigheid dat sprake is van een zeer groot recidiverisico, een levenslange gevangenisstraf passend en geboden is, de strafoplegging toereikend gemotiveerd. Het middel faalt ook in zoverre.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a36020b8b2b90ce36207c37fac2760020168a1a2b8c5b552032bf11793b910d | shasum -a 256