Citaat | Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2019

Onder 2.5 Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2019, ECLI:NL:PHR:2019:61.

Het contractenrecht berust op het uitgangspunt dat men degene met wie hij tot zaken is gekomen mag beschouwen als de wederpartij bij de overeenkomst, tenzij duidelijk is dat deze persoon niet zichzelf maar een ander heeft verbonden . Dienovereenkomstig is voor vertegenwoordiging krachtens volmacht (zie art. 3:60 e.v. BW) niet slechts vereist dat de handelende persoon tot vertegenwoordiging bevoegd is. Daarnaast is nodig dat die persoon kenbaar in naam van een ander handelt. Het kenbaarheidsvereiste houdt hierbij in, dat de wederpartij uit verklaringen of gedragingen van de handelende persoon moet kunnen afleiden dat deze niet zichzelf, maar een ander beoogde te binden . Het is in beginsel aan de handelende persoon om die kenbaarheid te stellen en, bij betwisting, te bewijzen .

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/86c7d8bfb29371a82589a4415cceac37f86ddea25ca2b6fe20cb9e110dc62d39. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 86c7d8bfb29371a82589a4415cceac37f86ddea25ca2b6fe20cb9e110dc62d39, en de alinea staat in dat document op bytes 19621 tot 20680.