Onder 5.12 Parket bij de Hoge Raad 26 juni 2019

Tot de huwelijksgoederengemeenschap van de op 2 maart 2010 overleden A behoorde een aanmerkelijk belang (a.b.). In de aangifte erfbelasting deden de erfgenamen X (de weduwe en haar kinderen) geen beroep op de bedrijfsopvolgingsfaciliteit (BOF). In de aangifte IB 2010 van wijlen A die op 25 april 2012 werd ingediend, was geen inkomen uit a.b. aangegeven. Precies een maand later werd die aanslag IB op 25 mei 2012 (geautomatiseerd) vastgesteld. In het kader van een landelijke actie waarbij gegevens waren uitgewisseld door de inspecteurs erfbelasting, raakte de inspecteur IB begin oktober 2015 ervan op de hoogte dat in de aangifte erfbelasting geen gebruik was gemaakt van de BOF en dat de vererving van de a.b.-aandelen voor de erfbelasting als een belaste (niet vrijgestelde) verkrijging was aangemerkt. Uit het onderzoek van de aangifte IB 2010 van wijlen A kwam naar voren dat daarin niet was verzocht om toepassing van artikel 4.17 Wet IB 2001 en dat geen inkomen uit a.b. ter zake van de fictieve vervreemding (het overlijden van A) was aangegeven. De inspecteur legde op 6 februari 2016 een navorderingsaanslag IB 2010 op naar een belastbaar inkomen uit a.b. van € 799.449. De erven X gingen in beroep. Zij stelden dat sprake was van een navordering verhinderend ambtelijk verzuim. Rechtbank Zeeland-West-Brabant (…) concludeerde dat sprake was van een navordering rechtvaardigend nieuw feit en verklaarde het beroep van de erven X ongegrond. De erven gingen in hoger beroep en stelden dat de landelijke actie waardoor door middel van het draaien van een query gegevens uit aangiften erfbelasting en IB waren vergeleken met betrekking tot het a.b. niet kon leiden tot het repareren van de fout van de inspecteur.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3355c429fa5041081311d5a9931fd5ebdd3745eafb880be256b7e32099499e27 | shasum -a 256