Onder 3.9.1 Parket bij de Hoge Raad 9 juli 2019

Een voorwaardelijke invrijheidstelling gaat altijd gepaard met voorwaarden, toezicht en de mogelijkheid van herroeping. Daarbij geldt allereerst dat de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit altijd van toepassing is (art. 15a lid 1 onder a Sr). De bijzondere voorwaarden zijn alleen van toepassing als het openbaar ministerie hiertoe op grond van 15a lid 5 Sr beslist. Op grond van art. 15b lid 1 Sr ligt de formele verantwoordelijkheid om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden bij het openbaar ministerie. Feitelijk zal dat toezicht vooral plaatsvinden door de politie en de reclassering (vgl. ook art. 15b lid 2 Sr). Indien het openbaar ministerie van oordeel is dat de veroordeelde een voorwaarde niet heeft nageleefd en gehele of gedeeltelijke herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling geboden is, dient het onverwijld een vordering in bij de rechtbank (art. 15i lid 2 Sr). Art. 15i lid 3 Sr bepaalt onder meer dat indien de veroordeelde wordt vervolgd wegens een strafbaar feit begaan voor het einde van de proeftijd en de vordering strekt tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling in verband met dat strafbare feit, de rechtbank bevoegd is die (ook) bevoegd is tot kennisneming van het strafbare feit. Daarmee is de herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling slechts mogelijk in combinatie met een veroordeling ter zake van dat feit. De behandeling vindt dan gelijktijdig plaats en de beslissing op de vordering wordt in het vonnis opgenomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa36104f4c7d0b0b6b6492574acdc42469404eb45780d12a1374d561bd298bc6 | shasum -a 256