Onder 7.8 Parket bij de Hoge Raad 26 september 2019

Voor de Nederlandse fiscale kwalificatie van niet-ingezeten ‘lichamen’ worden die lichamen op basis van hun buitenlands-civielrechtelijke kenmerken vergeleken met mogelijke Nederlandse equivalenten, maar daar komt men niet aan toe als er naar Nederlands fiscaal recht beoordeeld geen subject is dat civielrechtelijk en feitelijk voldoende zelfstandig is om als opbrengstgerechtigde van het dividend te worden beschouwd. De feitenrechter zal dus moeten onderzoeken of (i) belanghebbendes Duitse civielrechtelijke kenmerken (over de vaststelling waarvan in cassatie niet geklaagd kan worden) en (ii) de feitelijke omstandigheden het beleggingsvermogen naar Nederlandse fiscale maatstaven voldoende afscheiden van dat van [Bank] om de belanghebbende fiscaal als zelfstandig rechtssubject (als opbrengstgerechtigde) te beschouwen. Als [Bank] in feite over belanghebbendes vermogen kan beschikken alsof het haar eigen vermogen is, dan doet belanghebbendes Duits-civielrechtelijke vorm voor Nederlandse fiscale doeleinden niet ter zake en is hij geen opbrengstgerechtigde en dus geen teruggaafgerechtigde. Ook door een ingezeten stichting met wiens rechtspersoonlijkheid civielrechtelijk niets mis is, wordt fiscaalrechtelijk heen gekeken als de stichter in feite over het stichtingsvermogen kan beschikken c.q. blijkt te beschikken alsof het zijn eigen vermogen is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7793daee87363b9a54fbc54c5b7f8bc6e6c2f0852411d9a3d51d54e100c22d42 | shasum -a 256