Citaat | Parket bij de Hoge Raad 1 oktober 2019

Onder 2.10.3 Parket bij de Hoge Raad 1 oktober 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 1 oktober 2019, ECLI:NL:PHR:2019:813.

Gelet op hetgeen ik hiervoor onder het juridisch kader heb geschetst acht ik dat oordeel niet onbegrijpelijk en in lijn met de jurisprudentie van de Hoge Raad. De opvatting van de raadsman tijdens het onderzoek ter terechtzitting van het hof, dat een gemankeerde vordering in hoger beroep niet meer kan worden hersteld vindt geen steun in het recht. Voor zover in het middel gesteld wordt dat een gebrek aan de volmacht dan wel vertegenwoordigingsbevoegdheid niet na het requisitoir zou kunnen worden hersteld, vindt dat evenmin steun in het recht. Integendeel, uit de jurisprudentie van de Hoge Raad volgt dat bij een gebrek aan de volmacht (het openbaar ministerie of) de rechter de benadeelde partij eerst de gelegenheid moet geven dat gebrek te herstellen alvorens tot niet-ontvankelijkverklaring kan worden overgegaan. Ik meen dat dit ook het geval is bij een verzuim ten aanzien van de vertegenwoordigingsbevoegdheid. Hoewel het hof in zijn overwegingen verwijst naar een hier niet aan de orde zijnde volmacht als bedoeld in art. 51c Sv, doet deze verwijzing aan de begrijpelijkheid van het oordeel van het hof niet af.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/111ecf8ea36b6c919cd99a47ceb581dac4e5f108bd21083036eb86767f36bcf5. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 111ecf8ea36b6c919cd99a47ceb581dac4e5f108bd21083036eb86767f36bcf5, en de alinea staat in dat document op bytes 39473 tot 40612.