Citaat | Parket bij de Hoge Raad 29 januari 2019

Alinea 77 Parket bij de Hoge Raad 29 januari 2019

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 29 januari 2019, ECLI:NL:PHR:2019:82.

27. In dit verband valt te wijzen op een verschil tussen het aannemen van verwijtbaarheid door het innemen van middelen die het functioneren en oordeelsvermogen van de gebruiker kunnen beïnvloeden en het aannemen van voorwaardelijk opzet (mede) op grond van de inname van middelen. Uit de rechtspraak van de Hoge Raad die betrekking heeft op de strafbaarheid ter zake van feiten gepleegd onder invloed van alcohol of drugs kan worden opgemaakt dat deze feiten de verdachte kunnen worden toegerekend indien de verdachte vrijwillig en bewust geestverruimende middelen heeft gebruikt. Het is immers een feit van algemene bekendheid dat de inname van geestverruimende middelen het functioneren en oordeelsvermogen van de gebruiker zodanig kunnen beïnvloeden dat daaruit riskant gedrag zou kunnen ontstaan. Indien er een causaal verband bestaat tussen een bij de verdachte aanwezige stoornis en het door hem gepleegde delict, maar de verdachte die stoornis zelf verwijtbaar en vrijwillig bij zichzelf heeft doen ontstaan, zal bijvoorbeeld een beroep op art. 39 Sr wegens culpa in causa niet slagen. Daarbij wordt het beoordelingsmoment naar voren geschoven; niet alleen de handeling zelf maar ook hetgeen daarvoor heeft plaatsgevonden, wordt bij de beoordeling of sprake is van culpa in causa betrokken. De verdachte hoeft het ontstaan van de stoornis – in dit geval de psychose – en de als gevolg daarvan gepleegde strafbare feiten niet te hebben voorzien of (welbewust) te hebben aanvaard om een beroep op ontoerekenbaarheid te kunnen passeren op grond van culpa in causa. Deze rechtspraak is evenwel niet op dezelfde wijze toe te passen op het oordeel over voorwaardelijk opzet. Bij culpa (in causa) gaat het in dit verband om een normatieve toetsing; de verontschuldigbaarheid staat centraal. Bij de beoordeling of sprake is van voorwaardelijk opzet gaat het om de – in wezen feitelijke – vraag of sprake is geweest van de aanvaarding van de aanmerkelijke kans dat een bepaald gevolg zal intreden.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/fac2e17befd5c647b3a11947eb79994ba6da2aace35ca78d103b535f23e8a3e5. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt fac2e17befd5c647b3a11947eb79994ba6da2aace35ca78d103b535f23e8a3e5, en de alinea staat in dat document op bytes 52726 tot 54746.