Onder 20 Parket bij de Hoge Raad 3 september 2019

29. De tweede deelklacht van het tweede middel is gericht tegen de hoogte van de geldboete in verhouding tot de draagkracht van de verdachte waaraan het hof geen overweging heeft gewijd. Inderdaad heeft het hof aan de draagkracht van de verdachte geen enkele overweging gewijd. Dit lijkt op zichzelf problematisch op basis van de tekst van art. 24 Sr waarin is voorgeschreven dat bij de vaststelling van de geldboete rekening wordt gehouden met de draagkracht van de verdachte in de mate waarin dat nodig is met het oog op een passende bestraffing van de verdachte zonder dat deze in zijn inkomen en vermogen onevenredig wordt getroffen. Maar aan de manier waarop de rechter moet laten blijken dat hij rekening heeft gehouden met de draagkracht van de verdachte, worden door de Hoge Raad geen hoge eisen gesteld. Het hof heeft art. 24 Sr aangehaald bij de toepasselijke wettelijke voorschriften waarop de beslissing is gegrond, waaruit zou kunnen worden afgeleid dat het hof het voorschrift heeft nageleefd. Hier komt bij dat ter terechtzitting geen draagkrachtverweer is gevoerd, voor zover dat kan blijken uit het proces-verbaal dat van de terechtzitting is opgemaakt. Het ontbreken van een overweging die is gewijd aan de draagkracht van de verdachte maakt de opgelegde geldboete daarom op zichzelf niet onbegrijpelijk of onvoldoende gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dca77dcf219544da9aa234d70b52b3bcb6cf1ec85066b626de7891570a90656f | shasum -a 256