Alinea 75 Parket bij de Hoge Raad 17 september 2019

12. Daarmee wil ik de wens van de opgeëiste persoon om bij de behandeling van zijn uitleveringszaak aanwezig te zijn uiteraard niet geheel van zijn betekenis ontdoen. Dat art. 6 EVRM niet is toegesneden op de uitleveringsprocedure, neemt immers niet weg dat ook in de uitleveringsprocedure een behoorlijk niveau van procedurele rechtvaardigheid moet worden bereikt. Remmelink schreef daarover reeds: “ook al is art. 6 EVRM niet rechtstreeks toepasselijk, [er zal] behoorlijk, fair, geprocedeerd moeten worden.” En volgens Swart “behoort het vanzelf te spreken dat ook een opgeëiste persoon het recht wordt toegekend op zaken als informatie over het uitleveringsverzoek en kennisneming van het dossier, tijd en faciliteiten voor het voorbereiden van verweren, rechtsbijstand en bijstand van een tolk, afdoening van een verzoek binnen redelijke termijn.” Het komt mij voor dat de gelegenheid om aanwezig te zijn bij een procedure waarin men zelf de hoofdrol vertolkt een tamelijk basale voorwaarde is, die ook in de uitleveringsprocedure tot uitgangspunt behoort te worden genomen. Dat een aanspraak op aanwezigheid in elk geval tot op zekere hoogte bestaat, zou ook kunnen worden afgeleid uit de overeenkomstige toepassing van zittingsvoorschriften uit het Wetboek van Strafvordering, welke meebrengt dat in strafzaken primair aan de verdachte toekomende procesbevoegdheden in de uitleveringsprocedure primair bij de opgeëiste persoon liggen en als afgeleide ook bij diens raadsman.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/81fbf2b9d1f90df7543832a9b0fb195cf1d403781003014ee0437b7098bb200b | shasum -a 256