Alinea 117 Parket bij de Hoge Raad 24 september 2019

38. De klacht dat uit de bewijsvoering niet kan worden afgeleid dat sprake is geweest van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband, faalt. Ik verwijs kortheidshalve naar de bespreking van het eerste middel, waar is uiteengezet dat het hof heeft vastgesteld dat sprake is geweest van een planmatige aanpak, een intensieve samenwerking en duidelijke afstemming tussen de betrokkenen. Het hof heeft kennelijk en niet onbegrijpelijk daarbij ook de aard van de feiten betrokken, die een dergelijke planmatige aanpak en intensieve samenwerking vergen. Ten aanzien van de rolverdeling heeft het hof vastgesteld dat de [medeverdachte 2] bankpassen van de benadeelden aanvroeg en dat de verdachte en de [medeverdachte] gedurende enkele maanden op verschillende plekken in Nederland poststukken met daarin bankpassen hebben onderschept dan wel hebben getracht te onderscheppen en vervolgens met de verkregen bankpassen verschillende transacties hebben verricht. Beide verdachten hadden daarbij vaste taken en wisselden informatie en aanwijzingen uit. Voor zover het middel de klacht bevat dat uit de bewijsvoering niet kan volgen dat de verdachte of de [medeverdachte] in contact stond met anderen, onder wie de door het hof genoemde [medeverdachte 2] , faalt het, aangezien voor een veroordeling niet is vereist dat de verdachte (of de [medeverdachte] ) bekend is geweest met alle personen die deel uitmaken van de organisatie. Overigens is de verdachte samen met de medeverdachten [medeverdachte] en [medeverdachte 2] herkend in kledingwinkel Didato (bewijsmiddel 32), waar aankopen werden gedaan met een gestolen bankpas. Ook is er contact geweest met niet-geïdentificeerde anderen, zoals blijkt uit tot het bewijs gebezigde tapgesprekken tussen de verdachte en ‘NN’ (bewijsmiddelen 74 en 75) en de [medeverdachte] en ‘NN’ (bewijsmiddel 51).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/02a72c8a00c575ca0cee4f817170786c6a0e002d195128df8300792c5e96a1be | shasum -a 256