Onder 2.8.5 Parket bij de Hoge Raad 1 oktober 2019

In de jurisprudentie zijn vragen gerezen over de uitleg van art. 6 lid 2 Sv. Moeten alle medeverdachten bij de rechtbank worden vervolgd waar het eerst een vervolging tegen één van hen is ingesteld? Of moet een rechtbank waarbij alle zaken tegen de medeverdachten worden aangebracht, nagaan of de vervolging tegen één van de verdachten eerder ook bij een andere rechtbank is aangevangen? Het antwoord op deze vragen kan worden afgeleid uit een arrest van de Hoge Raad van 25 september 2007. Het ging in deze zaak om medeverdachten die allen voor de rechtbank Haarlem waren gedagvaard, terwijl ten aanzien van één verdachte eerder bij de rechtbank ’s-Hertogenbosch een vordering tot bewaring was ingediend. In zijn aan dit arrest voorafgaande conclusie schrijft AG Knigge dat art. 6 lid 2 Sv niet voorschrijft dat alle medeverdachten moeten worden vervolgd bij de rechtbank waarbij het eerst een vervolging tegen één van hen is ingesteld. Die vraag speelt pas als de rechtbank vaststelt dat sprake is van gelijktijdige vervolging voor verschillende bevoegde rechtbanken, op het moment waarop de rechtbank over haar bevoegdheid oordeelt. De Hoge Raad oordeelde in deze zaak dat de vervolging ten aanzien van een van de verdachten die eerder zou zijn aangevangen bij de rechtbank ’s-Hertogenbosch door indiening van een vordering bewaring door de officier van justitie bij de RC van die rechtbank, niet tot gevolg heeft dat de rechtbank Haarlem ten aanzien van deze verdachte niet als bevoegd gerecht zou kunnen worden aangemerkt. Volgens de Hoge Raad brengt een redelijke uitleg van art. 6 lid 2 Sv mee:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3bc957aba2d3578aa1eaee95cfa808d0067d7d27b447063dc8ba2d651cee3887 | shasum -a 256