Onder 3.22 Parket bij de Hoge Raad 30 oktober 2020

Voorop moet worden gesteld dat algemeen verbindend verklaarde cao-bepalingen gelden voor alle werkgevers en werknemers in de sector die de cao beoogt te regelen. De kring van personen die zich op grond van art. 3 Wet Avv op de nietigheid kunnen beroepen, is niet beperkt tot cao-partijen. De vordering tot schadevergoeding is opgenomen in art. 3 lid 4 Wet Avv, en biedt mogelijkheid om immateriële schadevergoeding te eisen. De formulering van deze bepaling is gelijk aan art. 15 en 16 Wet CAO, waardoor de handhaving van cao’s vergelijkbaar is, met het verschil dat na algemeenverbindendverklaring de cao-partij de leden van andere verenigingen, niet-georganiseerden en eigen leden kan aanspreken voor de schade van haar leden. Een nakomingsactie als bedoeld in art. 9 lid 2 Wet CAO is niet opgenomen in de Wet Avv. Op grond van art. 9 lid 2 Wet CAO en haar statuten is een cao-partij gerechtigd om namens haar leden nakoming van de cao te vorderen. Bovendien is een vakbond ook op eigen titel bevoegd om van een werkgever naleving van de cao te vorderen, met name als het gaat om in de cao opgenomen verplichtingen van de werkgever jegens zijn werknemers. Dat is hier aan de orde, zij het dat deze bevoegdheid is gedelegeerd aan SNCU (zie hiervoor, 1.2).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec7c4bcadaf2ebd7628f19bdc8245c9b9a250827abfe74a801ff9005d40c3333 | shasum -a 256