Onder 3.9 Parket bij de Hoge Raad 27 november 2020

De vaststelling van het hof in rov. 5.9, zesde alinea, tweede zin dat de conclusie gerechtvaardigd is dat voormelde aandelentransactie erop gericht was een verder lege schuldenvennootschap buiten het bereik van schuldeisers naar het buitenland te verplaatsen, baseert het hof, naast de aan rov. 5.9, zesde alinea, eerste zin gerelateerde verwijzing naar “een verder lege schuldenvennootschap”, op de eveneens in rov. 5.9, zesde alinea, tweede zin vervatte en gecombineerde vaststellingen dat “ [eiser] verder onvoldoende weersproken [heeft] gelaten dat [betrokkene 1] is te beschouwen als een katvanger, dat wil zeggen geen serieuze ondernemer” en dat [A] “met de verhuizing naar kennelijk Boedapest, Hongarije” ook daadwerkelijk naar het buitenland is verplaatst. Blijkens rov. 3.5 en 5.9, eerste en tweede alinea was [betrokkene 1] de vertegenwoordiger van de eerst op 18 oktober 2010 opgerichte koper van de aandelen in [A] (Stichting [C] ) voor een bedrag van € 400,--, welke transactie op diezelfde dag plaatsvond. De slotzin van rov. 5.9, derde alinea is evenmin kenbaar (mede) redengevend voor de eerstgenoemde vaststelling van het hof in rov. 5.9, zesde alinea, tweede zin, en de in het subonderdeel onder (a) t/m (d) vermelde stellingen en/of omstandigheden staan aan die vaststelling evenmin in de weg. Anders dan [eiser] aanvoert, valt dit oordeel dus ook prima te rijmen met, wat hij noemt, het “feit dat [eiser] de belastingschuld zelf geregeld heeft met de ontvanger”, wat daarvan verder zij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/df5581ea39a1d85bd7731a5578967dda22de8c77b9fc781b9e513e7d016527a7 | shasum -a 256