Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 4 december 2020

Deze klacht slaagt naar mijn mening niet. In reactie op de in rov. 3.19 tussenarrest bedoelde stellingen van Rabobank, heeft CIA aangevoerd dat juist is dat zij erop uit was om haar renterisico af te dekken voor een periode die veel langer was dan de op dat moment lopende financiering bij SNS, maar dat zij een leek is op het vlak van rentederivaten en Rabobank een specialist, zodat Rabobank haar erop had moeten wijzen dat het afdekken van het risico op een nog aan te trekken financiering niet mogelijk is en noodzakelijkerwijze resulteert in speculatie, wat Rabobank niet heeft gedaan. Verder heeft CIA aangevoerd dat haar keuze om een risicovolle swap aan te gegaan volledig is terug te voeren op de inhoud van het advies van Rabobank en dat als Rabobank indringend zou hebben gewezen op de risico’s CIA het derivaat niet zou hebben afgesloten, aangezien zij een risicomijdend oogmerk had terwijl het derivaat een vermeerdering van risico’s meebracht. Hieruit kon het hof afleiden, zoals het hof kennelijk heeft gedaan, dat CIA betoogde dat haar ter zake van de schade geen eigen schuld valt te verwijten. Daaraan doet niet af dat CIA ook heeft verwezen naar de percentages eigen schuld die in de rechtspraak worden gehanteerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/32bfbd4e0ff5ea5a134ecbd37583a6ad7ddf1af25f678c2584a7739d3c0c5828 | shasum -a 256