Onder 3.39.1 Parket bij de Hoge Raad 4 december 2020

In de door het subonderdeel genoemde passages van de conclusie van antwoord heeft Rabobank, kort gezegd, aangevoerd (i) dat partijen op 4 mei, 18 juni en 6 juli 2010 met elkaar om de tafel zijn gaan zitten om te praten over een mogelijke aanpassing van het rentederivaat omdat de SNS-faciliteit niet meer synchroon liep met de hoogte van het nominale bedrag van het rentederivaat, (ii) dat partijen daarbij verschillende opties hebben onderzocht om het rentederivaat aan te passen (zo gaf adviseur Barker van CIA aan te willen onderzoeken of de vaste rente omgezet kon worden in een variabele en noemde hij als mogelijkheid dat de afdekkingsperiode wellicht tot 2022 verlengd zou kunnen worden, hebben partijen gesproken over de afkoop van de huidige transactie en heeft CIA geopperd dat zij nieuwe derivaten zou willen aangaan) en (iii) dat bij e-mail van 16 juli 2010 (productie 17) Barker Rabobank geïnformeerd heeft dat CIA afzag van afwikkeling van de transactie en de aanschaf van nieuwe derivaten en dat CIA er de voorkeur aan gaf om te onderzoeken of de huidige constructie van het liquiditeitsverloop van het project kon worden aangepast. Ter afsluiting van het onderwerp van de wens van CIA om het derivaat aan te passen heeft Rabobank in nr. 57 van de conclusie van antwoord nog aangevoerd dat uit de gevoerde correspondentie en gespreksverslagen (zoals het memo van 16 juli 2010) blijkt dat CIA op geen enkele wijze te kennen heeft gegeven ontevreden te zijn met de transactie, laat staan dat zij heeft gesteld dat zij de transactie nooit had willen afsluiten en dat CIA de werking van het product goed begreep.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/32bfbd4e0ff5ea5a134ecbd37583a6ad7ddf1af25f678c2584a7739d3c0c5828 | shasum -a 256