Citaat | Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2020

Onder 2.9 Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2020, ECLI:NL:PHR:2020:142.

Voor rechterlijke beslissingen waarmee de alimentatieverplichting terstond of op termijn op nihil wordt vastgesteld op grond van omstandigheden die voor wijziging vatbaar zijn (ook wel aangeduid als ‘tijdelijke nihilstelling’), gelden geen bijzondere motiveringseisen. Dit is anders bij beslissingen waarbij de verplichting tot bijdragen in de kosten van levensonderhoud wordt beëindigd of op nihil wordt gesteld op grond van omstandigheden die niet voor wijziging vatbaar zijn (zgn. ‘definitieve nihilstelling’). De reden van dit verschil is, dat een tijdelijke nihilstelling voor wijziging op de voet van art. 1:401 BW in aanmerking komt wanneer de omstandigheden veranderen of een door de rechter verwachte verandering uitblijft. Wel is voor alle rechterlijke beslissingen (dus ook voor een tijdelijke nihilstelling) vereist dat de redengeving ten minste voldoende inzicht geeft in de daaraan ten grondslag liggende gedachtegang, om de beslissing zowel voor partijen als voor derden - in het geval van openstaan van hogere voorzieningen: de hogere rechter daaronder begrepen - controleerbaar en aanvaardbaar te maken.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/2981eb59577c5cace21fecbf0128eaf787cd65231ed45ef37c3f3c92705778c1. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 2981eb59577c5cace21fecbf0128eaf787cd65231ed45ef37c3f3c92705778c1, en de alinea staat in dat document op bytes 26511 tot 27781.