Citaat | Parket bij de Hoge Raad 18 februari 2020

Alinea 22 Parket bij de Hoge Raad 18 februari 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 18 februari 2020, ECLI:NL:PHR:2020:154.

‘Volgens het tweede lid van artikel 342 van het Wetboek van Strafvordering – dat d e tenlastelegging in haar geheel betreft en niet een onderdeel daarvan – kan het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, door de rechter niet uitsluitend worden aangenomen op de verklaring van één getuige (in dit geval de verklaring van aangeefster). Deze bepaling strekt ter waarborging van de deugdelijkheid van de bewijsbeslissing, in die zin dat zij de rechter verbiedt tot een bewezenverklaring te komen ingeval de door één getuige gereleveerde feiten en omstandigheden op zichzelf staan en onvoldoende steun vinden in ander bewijsmateriaal. De vraag of aan het bewijsminimum van artikel 342, tweede lid van het Wetboek-van Strafvordering is voldaan, laat zich niet in algemene zin beantwoorden, maar vergt een beoordeling van het concrete geval.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/a684ca1218d5be39047be39a336b4cb1a2b923380e602b260b9770ff6f6ab385. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt a684ca1218d5be39047be39a336b4cb1a2b923380e602b260b9770ff6f6ab385, en de alinea staat in dat document op bytes 7571 tot 8803.