Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 januari 2020

Onder 2.3 Parket bij de Hoge Raad 10 januari 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 januari 2020, ECLI:NL:PHR:2020:19.

Volgens [verweerder] hebben de achtereenvolgende bewoners van [a-straat 1] vanaf 1979/1980 (toen het grotere perceel waarop de woning zich bevond in delen aan verschillende kopers werd overgedragen, daardoor de mogelijkheid om de achtertuin vanaf de straat over het eigen perceel te bereiken teloor ging en daarom in de betreffende leveringsakten werd overeengekomen dat een erfdienstbaarheid zou worden gevestigd) ondanks het feit dat - naar [verweerder] eerst recentelijk na onderzoek is gebleken - de beoogde erfdienstbaarheid niet daadwerkelijk werd gevestigd, feitelijk gehandeld als ware de erfdienstbaarheid wel gevestigd, doordat er in de zijmuur een poort is aangebracht en van het pad gebruik werd gemaakt. De poort diende geen ander doel dan het verschaffen van toegang van de tuin naar de [a-straat] en vice versa. Met dit alles was sprake van bezit van een erfdienstbaarheid, en wel een erfdienstbaarheid met een zichtbaar en voortdurend karakter. Dit bezit was bovendien te goeder trouw . Nu deze in 1979/1980 aangevangen verkrijgende verjaringstermijn (van 20 of 30 jaar) onder oud recht niet is voltooid, brengt art. 73 Ow mee dat de erfdienstbaarheid is ontstaan op 1 januari 1993, aldus [verweerder] .

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/5e5f5fb7a2441d73e0511c9dca7ab152c459d41d8753c5097b79035e717b7696. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 5e5f5fb7a2441d73e0511c9dca7ab152c459d41d8753c5097b79035e717b7696, en de alinea staat in dat document op bytes 32394 tot 33965.