Alinea 166 Parket bij de Hoge Raad 3 maart 2020

‘De oma van [slachtoffer 1] , [betrokkene 2] , heeft aangifte gedaan tegen verdachte van seksueel misbruik. (…) Zij beschrijft dat zij op 25 maart 2015, de dag na de uitspraak van de rechter over de uithuisplaatsing van [slachtoffer 1] , van haar kleinkind tot in detail gehoord heeft wat er zich op seksueel gebied heeft voorgedaan tussen [slachtoffer 1] en haar vader. (…) [slachtoffer 1] , die geboren is op [geboortedatum] 2004, is door de politie gehoord. Zij heeft verklaard dat het misbruik zich heeft voorgedaan vanaf toen zij nog klein was, ongeveer vanaf haar vierde levensjaar. (…) Uit het hiervoor beschreven bewijs volgt dat verdachte meermalen seksueel is binnengedrongen bij zijn kind, [slachtoffer 1] , dat op die momenten nog geen 12 jaar oud was. De start van het misbruik kan op basis van de verklaring van [slachtoffer 1] worden bepaald vanaf haar vierde levensjaar. Het misbruik eindigde enkele dagen voordat de uithuisplaatsing door de rechter werd uitgesproken. Toen was [slachtoffer 1] 10 jaar. (…) Het binnendringen bestond uit het zich laten pijpen door [slachtoffer 1] en uit het penetreren van de vagina van [slachtoffer 1] met de penis. Verder is er een reeks andere seksuele handelingen geweest die aangemerkt worden als ontuchtig handelen.’

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/86de267ccb5e470cbe2e2c4842b2e2b09d7819a77b0a9d3a2024c4eb2f0dbfea | shasum -a 256