Alinea 80 Parket bij de Hoge Raad 10 maart 2020

Deze bedenking betreft dus de gemoedsbewaren. Heel juist drukte de Regeering zich niet uit. Geen verdediger van den leerplicht toch heeft er ooit aan gedacht, de ouders te willen verplichten hunne kinderen naar een bepaalde soort van school, in casu de openbare school, te zenden. De bedoeling is echter duidelijk: al geeft men den ouders het recht aan de school hunner keuze de voorkeur te geven, wat baat het hun, als er in de plaats hunner inwoning slechts één school, een openbare school bestaat? Al is door de wet het oprichten van bijzondere scholen gemakkelijker gemaakt, een feit is het toch, dat op verschillende plaatsen nog geene bijzondere scholen bestaan, en met bestaande toestanden behoort de wetgever rekening te houden. Maar ook aldus is de quaestie nog niet juist gesteld. Het gaat niet aan het voor te stellen, alsof men alleen gemoedsbezwaar kan hebben tegen een openbare school. Voorstanders van openbaar onderwijs kunnen ook gemoedsbezwaar hebben tegen bijzondere scholen. Weliswaar schrijft de wet voor, dat er overal voldoend openbaar onderwijs moet worden gegeven, maar dit neemt niet weg, dat ook soms voorstanders van de openbare school voor de keuze staan om òf hunne kinderen van alle onderwijs verstoken te laten òf hen te zenden naar eene school van kerkelijke kleur – hetzij omdat zij te ver afwonen van de openbare school, hetzij omdat er op de school hunner keuze geen plaats meer is en het gemeentebestuur alsnog in gebreke is gebleven voor voldoende lokaliteit te zorgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f3fb13ac0dbf1d183445231a34da42ae07e2a7999f884b1c7b50712d07948ab7 | shasum -a 256