Citaat | Parket bij de Hoge Raad 6 maart 2020

Onder 3.9 Parket bij de Hoge Raad 6 maart 2020

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 6 maart 2020, ECLI:NL:PHR:2020:240.

Toepassing van de leer van de bindende eindbeslissing in deze context zou tot gevolg hebben dat een reeds toe- of afgewezen schadepost telkens opnieuw ter discussie zou kunnen worden gesteld, in een potentieel oneindige reeks van opeenvolgende schadestaatprocedures, op de grond dat de afwikkeling daarvan op een onjuiste juridische of feitelijke grondslag zou berusten. Die consequentie is niet aanvaardbaar. Voor het opnieuw ter discussie stellen is in het bijzonder geen reden wanneer toekomstige schade “na afweging van goede en kwade kansen” bij voorbaat is begroot (art. 6:105 BW). Ter vermijding van misverstand: de regel dat een reeds afgedane schadepost niet opnieuw ter discussie kan worden gesteld laat onverlet dat de benadeelde in een tweede schadestaat nieuwe schadeposten kan opvoeren (art. 615 Rv).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/5fc77fc3feb5000aae89dbd2c6f3473a31c611b623ac15e1f7a12ec78d4dae1f. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 5fc77fc3feb5000aae89dbd2c6f3473a31c611b623ac15e1f7a12ec78d4dae1f, en de alinea staat in dat document op bytes 45308 tot 46174.