Alinea 191 Parket bij de Hoge Raad 24 maart 2020

30. Het hof heeft voorts uit de bewijsmiddelen kunnen afleiden dat [slachtoffer 1] en verdachte elkaar nog niet heel goed kenden. [slachtoffer 1] wist desgevraagd de achternaam van de verdachte niet, en de voornaam niet precies. Verdachte noemde desgevraagd als achternaam van de betrokkene ‘ [slachtoffer 1] of zoiets’ (bewijsmiddel 1). Het hof heeft, wellicht met de bekende dichtregel van Neeltje Maria Min als ervaringsregel in het achterhoofd (‘Voor wie ik liefheb wil ik heten’), uit beide antwoorden kunnen afleiden dat een affectieve relatie niet bestond. Dat [slachtoffer 1] en verdachte het bed deelden, is tegen die achtergrond veeleer een aanwijzing van een uitbuitingssituatie dan een contra-indicatie. Ik wijs er in dit verband ook nog op dat [slachtoffer 1] heeft verklaard dat zij en verdachte niet heel serieus waren, samen. Dat, zoals het hof nog heeft overwogen, er geen andere gegevens zijn (zoals eerder samenwonen of affectieve uitingen) die op een affectieve relatie duiden, wordt in cassatie niet bestreden. Dat de omstandigheden tijdens het verhoor door de Marechaussee ‘niet bepaald een gunstig klimaat’ zouden zijn voor affectieve uitingen, zoals de steller van het middel naar voren brengt, doet aan de begrijpelijkheid van ’s hofs vaststellingen niet af nu deze – zo bleek – in de kern op andere feiten en omstandigheden gebaseerd is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/983768fb58996d9fde2eb6e447b75ed9952778c2b71287051b326047fa9b13fb | shasum -a 256