Onder 2.17 Parket bij de Hoge Raad 3 april 2020

Over klacht (1) (de genoemde effecten maken geen deel uit van de claim) merk ik het volgende op. Sandoz heeft in haar Dv EA onder 43 gesteld dat geen enkele conclusie van EP 138 een kenmerk bevat met betrekking tot geen of verminderde bijwerkingen van de fulvestrant-formulering. In rov. 4.22 van haar vonnis heeft de rechtbank overwogen dat de geschiktheid of werkzaamheid, die EP 138 leert, uit de volgende drie componenten bestaat: (i) therapeutische werkzaamheid/geschiktheid (deelkenmerk 30.3), (ii) verdraagbaarheid en (iii) vertraagde afgifte gedurende twee weken (deelkenmerk 30.10) (zie hiervoor 1.14). Wat betreft de verdraagbaarheid geldt naar het oordeel van de rechtbank dat in de beschrijving uitsluitend precipitatie van fulvestrant aan de orde komt als mogelijke bron van huidirritatie en ontsteking; precipitatie is volgens de rechtbank ook het enige verdraagbaarheidselement dat in EP 138 is onderzocht en waarvan het resultaat is gepresenteerd. De rechtbank refereert hierbij aan paragrafen [0037], [0044], [0047] en [0048] van de beschrijving en tabel 4. Sandoz verwijst niet naar stellingen in hoger beroep waarmee zij een (gemotiveerd) andersluidend standpunt inneemt. In dat licht acht ik niet onbegrijpelijk dat het hof er in rov. 4.5 vanuit gaat dat de effecten (i) “werking tegen borstkanker”, (ii) “niet-precipitatie” en (iii) “vertraagde afgifte” in EP 138 zijn geopenbaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/46bbbbedfd3e6628a67de461fc987e4586ce637836b5184c453408d2cb391416 | shasum -a 256