Onder 2.51 Parket bij de Hoge Raad 3 april 2020

Deze klacht mist volgens mij feitelijke grondslag. Het hof heeft in rov. 4.2 onder (c) mijns inziens niet in algemene zin geoordeeld dat een formulering geen voorspellende waarde heeft. Het hof overweegt daar dat op de prioriteitsdatum onvoorspelbaar was bij welke CS-Formuleringen de effecten “niet-precipitatie” en “vertraagde afgifte” zouden optreden. Het hof verwijst naar de PA van Sandoz onder 37 en 46. Dat is niet onbegrijpelijk. In de PA onder 37 stelt Sandoz namelijk onder meer: “Op zich is het juist dat de vakman vooraf niet weet of hij die effecten zal krijgen. Het is immers niet te voorspellen in welke mate de formulering met deze oplosmiddelen zal precipiteren en ook weet de vakman niet zeker of de formulering de vertraagde afgifte geeft. Dat zal de vakman altijd moeten testen.” Rov. 5.4 gaat over het in McLeskey genoemde alcoholpercentage (20%). Na een weging van de standpunten van partijen en de rapporten van de partij-deskundigen concludeert het hof dat er met AstraZeneca vanuit moet worden gegaan dat de vakman op de prioriteitsdatum bij dit alcoholpercentage het optreden van precipitatie zou verwachten (zie hiervoor ook 2.38). Dat onvoorspelbaar was bij welke CS-Formuleringen “niet-precipitatie” en “vertraagde afgifte” optreedt, is niet onverenigbaar met het oordeel dat de vakman op de prioriteitsdatum zou verwachten dat precipitatie optreedt bij een alcoholpercentage van 20. Er bestaat zodoende volgens mij geen tegenstrijdigheid tussen rov. 4.2 (c) en 5.4.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/46bbbbedfd3e6628a67de461fc987e4586ce637836b5184c453408d2cb391416 | shasum -a 256